ΠΕΡΙΣΣΕΙΑ ΕΛΑΙΟΥ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΦΥΛΛΑ

Η δομή του λευκοσιδήρου συνήθως περιγράφεται ως μια ακολουθία στρωμάτων που περιλαμβάνει ένα εξωτερικό στρώμα κασσίτερου, ένα ενδιάμεσο στρώμα κασσιτέρου-σιδήρου και το υπόστρωμα χάλυβα. Η εξωτερική στρώση κασσίτερου παθητικοποιείται με επίστρωση χρωμίου, προκειμένου να σταθεροποιηθεί η επιφάνεια και να βελτιωθεί η πρόσφυση των επιχρισμάτων. Φέρει επίσης ένα πολύ λεπτό στρώμα ελαίου, προκειμένου να διασφαλιστούν η προστασία του μετάλλου (οξείδιο του χρωμίου και χρώμιο) και οι επαρκείς ιδιότητες ολίσθησης των φύλλων ή της περιτύλιξης αυτών.

Το έλαιο αυτό πρέπει να είναι τύπου 34 που να είναι αποδεκτό για χρήση σε συσκευασίες τροφίμων. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται πιο συχνά είναι to σεβακικό διοκτύλιο (DOS) – συναντάται και στο αλουμίνιο, ο στεατικός βουτυλεστέρας (BSO) ή τo κιτρικό τριβουτύλιο (ATBC). Αν και συνήθως δεν καθορίζεται κατά την παραγγελία, το στρώμα ελαίου έχει συνήθως πάχος 0,005 μm ανά πλευρά. Η περίσσεια ελαίου δύναται να οδηγήσει σε προβλήματα εφαρμογής και πρόσφυσης των επιχρισμάτων.

Ο ατελής καθαρισμός της επιφάνειας κασσίτερου στη χαλυβουργία μπορεί να προκαλέσει προβλήματα κατά την εφαρμογή των επιχρισμάτων, καθώς ένα μη ομοιόμορφο φιλμ ελαίου στην επιφάνειά του μεταλλικού φύλλου συνήθως προκαλεί ασυνέχειες στο φιλμ βαφής (όπως κρατήρες, φυσαλίδες - έλλειψη πρόσφυσης).

Αντίστοιχα ελαττώματα ενδέχεται να εμφανιστούν λόγω υγρασίας ή παρουσίας ελαίου στον πεπιεσμένο αέρα που χρησιμοποιείται στους φυσητήρες τροφοδοσίας φύλλων στη λακαριστική μηχανή.

Υπάρχουν μέθοδοι ελέγχου που χρησιμοποιούνται για να προσδιοριστεί η ύπαρξη ελαίου και η ομοιομορφία του φιλμ του. Αυτές οι μέθοδοι παρέχουν έναν χρήσιμο γρήγορο έλεγχο, πριν από τη διαδικασία βαφής.

• Η απλούστερη δοκιμή, η οποία υποδεικνύει απλώς την παρουσία ή την απουσία ελαίου είναι η δοκιμή με νερό, κατά την οποία το φύλλο λευκοσιδήρου βυθίζεται στιγμιαία σε νερό και στη συνέχεια εξετάζεται για περιοχές όπου το νερό παραμένει.

• Η ομοιομορφία του στρώματος ελαίου μπορεί να προσδιοριστεί σε τυχαία φύλλα μιας παρτίδας και πασπαλίζοντας τα με μια λεπτή σκόνη. Η ποσότητα της σκόνης που προσκολλάται στην επιφάνεια είναι περίπου ανάλογη με το πάχος του φιλμ ελαίου.

• Ένας άλλος τρόπος ελέγχου της ομοιομορφίας του στρώματος ελαίου είναι να τοποθετηθούν μερικά φύλλα σε κρύο χώρο αρχικά για λίγα λεπτά, αρκετά ώστε να κρυώσουν σε χαμηλή θερμοκρασία. Στη συνέχεια τα φύλλα θα επανατοποθετηθούν σε συνήθεις συνθήκες θερμοκρασίας και θα ελεγχθεί η φυσική συμπύκνωση της ατμοσφαιρικής υγρασίας στην επιφάνεια τους. Η εμφάνιση του φιλμ συμπυκνωμένης υγρασίας δίνει έναν πολύ χρήσιμο οδηγό για τον προσδιορισμό της ομοιομορφίας του φιλμ ελαίου.